روزهای دلتنگی

در فرودگاه گفتگوی لحظات آخر بین مادر و دختری را شنیدم:

هواپیما درحال حرکت بود...

 و آنها همدیگر را بغـــــل کردند و

مادر گفت : " دوستت دارم و آرزوی کافی برای تو میکنم."

دختــــــر جـواب داد:

"مامان زندگی ما با هم بیشتر از کافی هم بوده است. محبت تو

همه آن چیزی بوده که من احتیاج داشتـــــم . من نیز آرزوی

کافی برای تو میکنم". آنها همدیگر را بوسیدند و دختــر

رفت . مـــــادر به طرف پنجره ای که من در کنارش

نشسته بودم آمد . آنجا ایستاد و می توانستم

ببینم که می‌خواست و احتیاج داشت کــه

گریه کند . من نمی‌خواستم که خلوت

او را بهم بزنم ولی خودش با این سؤال اینکار را کرد: 

 " تا حالا با کسی خداحافظی کردید که می‌دانید

برای آخرین بار است که او را می‌بینید؟ "

جواب دادم: " بله کردم . منو ببخشید که فضولی می‌کنم چـــرا

آخرین خداحافظی؟ او جواب داد: من پیر و سالخورده هستم

او در جای خیلی دور زندگی می‌کنه . مــــن چالش های

زیادی را پیش رو دارم و حقیقت این است که سفــر

بعدی او برای مراسم دفن من خواهد بود. وقتی

داشتید خداحافظی می‌کردید شنیدم کـــــه

 گفتید " آرزوی کافی را برای تو می‌کنم."

" می‌توانم بپرسم یعنی چـــــــــه؟ "

او شروع به لبخند زدن کرد و گفت: این آرزویست که نسل بعــــد

از نسل به ما رسیده . پدر و مادرم عادت داشتند که این را به

همه بگویند . او مکثی کرد و درحالی که سعی می‌کــرد

جزئیات آن را بخاطر بیاورد لبخند بیشتری زد و گفـــت:

وقتی که ما گفتیم

" آرزوی کافی را برای تو می‌کنم. "

ما می‌خواستیم که هرکدام زندگی ای پر از خوبی به انــــــدازه

کافی که البته می‌ماند داشته باشیم . سپس روی خود را

به طرف من کرد و این عبارتها را که در پائین آمـــــــده

عنوان کـــــــــرد :

" آرزوی خورشید کافی برای تو می‌کنم "

((که افکارت را روشن نگاه دارد بدون توجه به اینکه

روز چقدر تیره است.))

" آرزوی باران کافی برای تو می‌کنم "

((که زیبایی بیشتری به روز آفتابیت بدهد.))

" آرزوی شادی کافی برای تو می‌کنم " 

((که روحت را زنده و ابدی نگاه دارد.))

" آرزوی رنج کافی برای تو می‌کنم "

 ((که کوچکترین خوشی‌ها به بزرگترین ها تبدیل شوند.))

" آرزوی به دست آوردن کافی برای تو می‌کنم "

((که با هرچه می‌خواهی راضی باشی.))