دخترک شانزده ساله بود که براي اولين بار عاشق پسري شد.

پسر قدبلند بود، صداي بمي داشت و هميشه شاگرد اول کلاس بود.

دختر خجالتي نبود اما نمي خواست احساسات خود را به پسر ابراز کند،

او از اينکه راز اين عشق را در قلبش نگه مي داشت و دورادور او را مي ديد

احساس خوشبختي مي کرد.در آن روزها، حتي يک سلام به يکديگر، دل

دختر را گرم مي کرد. او که ساختن ستاره هاي کاغذي را ياد گرفته بود هر

روز روي کاغذ کوچکي يک جمله براي پسر مي نوشت و کاغذ را به شکل

ستاره اي زيبا تا مي کرد و داخل يک بطري بزرگ مي انداخت. دختر با ديدن

پيکر برازنده پسر با خود مي گفت پسري مثل او دختري با موهاي بلند و

چشمان درشت را دوست خواهد داشت...